۱. اگه تيپ بزنيم بريم بيرون ، مي گن : با كي قرار داري؟

اگه لباساي معمولي بپوشيم مي گن : تو اصلا سليقه نداري ...

اگه دير بريم خونه مي گن : كجا بودي ؟

اگه زود بريم خونه مي گن : چي كار مي كردي كه زود برگشتي ؟

اگه زياد بگيم دوستت دارم مي گن : باز چه نقشه اي تو سرته؟

اگه نگيم دوستت دارم مي گن : پاي كس ديگه وسطه ؟

اگه زياد بهشون زنگ بزنيم ميگن : اعتماد نداري ؟

اگه يه مدت زنگ نزنيم مي گن : مثل اينكه سرت خيلي شلوغه؟

اگه تو خونه زياد بخنديم مي گن : ديوونه شدي ؟

اگه نخنديم مي گن : چي شده ؟

اگه شام بخواهيم مي گن : همش به فكر شيكمشه .

اگه شام نخواهيم مي گن : با كي شام خوردي ؟

اووووه .... حالا هم که مینویسیم میگن برای چی؟ دلش خوشه! بیکاره ! عاشقه !! برو باباجون!

۲. هر وقت خواستي بدوني كسي دوستت داره ، تو چشماش زل بزن تا عشقو تو چشاش ببيني . اگه نگات كرد عاشقته ، اگه خجالت كشيد برات ميميره ، اگه سرشو انداخت پايين و يه لحظه رفت تو فكر... بدون كه بدون تو ميميره ، و اگه سرشو انداخت پايين و خنديدو حرف رو عوض كرد  ... بدون اصلا دوستت نداره .!!

يك پنجره كه هر روز … عشق از پشت شيشه اش …مي شكفد …و ماه و خورشيد … در آسمان پشت آن طلوع مي كنند و مرا به نام صدا مي زند … و گل خوشبويي …لب اين پنجره … در دامن آن گلدان گلي … مرا مي نگرد … و حريري گلدار … كه مي رقصد به ناز سايه ي ملكوت خدا را …متجلي مي كند … اين كدام پنجره است … كه به شوق و به مهر …  مي گشايد بازوان عاشق خود … و نسيمي رقصان مي نشيند … بر تن آن جنس حرير … اين كدام رويايي است … مي كشد دست بر صورت من … مي نوازد چه به عشق … موي ريخته بر دوش مرا …چه كسي بود كه … با مهر صدايم مي كرد … چه كسي بود كه … مي گفت : همه تنهايي مي رود در پس آن بيداري … لب پاشويه ي حوض  … چه كسي تشنه ي ديدار من است ? من به چشمم ديدم … صورت خيسم را … و همه ي ماهي ها ، از پي هم غرق در خيسي آب … آه آنها چه مي دانند … تري گونه ي نمناك مرا با آب نمي بايد شست …. چه كسي راز مرا مي داند …. چه كسي بار مرا مي خواند?چه كسي در پي من … مي آيد . …  مي پرسد كه چرا غمگيني ؟ … او كيست كه مرا مي بيند... دوستش دارم و نگاهم از او دور است و ...

 تو را نمي بخشم نه بخاطر اشكهايي كه برايت  مي ريزم. نمي بخشم نه بخاطر روزها و شبهايي كه از تنهايي لرزيدم و فرو افتادم. نمي بخشم ات نه بخاطر دلي كه روزهاست از دلتنگي جان مي دهد. نمي بخشم ات نه بخاطر اينكه رهايم كردي و رفتي.

نمي بخشم ات بخاطر همه ي آنچه را كه با بي صاحب كردن دلم باعث شدي مثل سرب داغ فرو دهم.

نمي بخشم ات بخاطر اينكه كمي مانده به پايان آن سفر طولاني چنان رهايم كردي كه هيچ هم سفري اين چنين همراهش را در سياهي و ظلمت ناكجا آباد رها نمي كرد.

نمي بخشم ات بخاطر  اينكه ساده از من گذشتي از كسي كه از تو هرگز ساده نگذشت.

نمي بخشم ات بخاطر اينكه ترس را اولين بار بعد از رفتنت به من فهماندي چه هولناك بود و هست!

نمي بخشم ات، تو شمه اي از بهشت بر من نماياندي و كليد و بهشت را با خود بردي و مرا در برزخي رها كردي كه در بلا تكليفي اش حيرانم.

نمي بخشم ات بخاطر اينكه در ظلمت آن شب لعنتي خنده و اميد و آرزوهايم را به جهنم فرستادي.

نمي بخشم ات بخاطر اينكه رفتنت سرمايي را درونم دميد كه شعله ي فروزان هيچ آتشي قطره اي از يخ اش را ذوب نمي كند.

نمي بخشم ات، تو دوست داشتنم ،تمام احساسم را ساده و كوچك پنداشتي .صداي قلبم  كه ضجه مي زد شنيدي، گريه سر دادي كه صداي قلبم را كه التماست مي كرد نشنوي.

نمي بخشم ات بخاطر اينكه به شعورم در شناختن ات توهين كردي.

نمي بخشم ات چون مرا معتاد بودن ات كرده بودي.

امروز و حالا دلم از تمام حرفهاي زيبا نماي، بد سيرت  بهم مي خورد. از اين بدسگالي كه براي عشقم رقم زدي بي زارم. از خودم از تو بيزارم. از صداي خودم، از صداي تو در گوشم بيزارم. از نگاهم يخ زده ام كه به دنبال چشمان بي روحت دودو مي زند. از دستانم كه روزي فكر مي كردم كه ديگر هرگز فاصله انگشتانش خالي نخواهد ماند از دستان تو كه دستانم را واحد كرده بود.

چه پاداش گران بهايي در ازاي همه ي عمر عشقم پيشكش ام كردي، دست دلت درد نكند.

حالا فهميدي چرا نمي بخشم ات؟؟

عاشق اولين كسي كه مي شي دلتو مي شكنه و مي ره .دومين كسي رو كه مياي دوست داشته باشي و از تجربه هاي قبلي استفاده كني ، دلتو بد تر مي شكنه و مي ذاره مي ره .بدش ديگه هيچ چي برات مهم نيست و از اين بخ بعد مي شي اون آدمي كه هيچ وقت نبودي.ديگه دوستت دارم واست رنگي نداره و اگه يه آدم خوب باهات دوست بشه  ، تو دلشو مي شكني كه انتقام خودتو بگيري و اون مي ره با يكي ديگه .اين طوريه كه دل تموم آدماي جهان مي شكنه !میشکنه بابا . میشکنه.و همه از هم بیزار میشن. بیزار.اما ته ته دلشون یه جورایی به یادشن و ..........

وقتي با کسي که عاشقشي روبرو ميشي.. قلبت تندتر ميزنه..ولي وقتي با کسي که دوستش داري روبرو ميشي فقط خوشحال ميشي..

وقتي با کسي که  عاشقشي... هستي زمستون پيش چشمات مث بهاره...ولي وقتي با کسي که  دوستش داري هستي ..زمستون فقط زيباست ..همين

اگه تو چشماي کسي که عاشقشي نيگاه کني خجالت ميکشي و صورتت سرخ ميشه ..ولي اگه تو  چشماي کسي که دوستش داري نيگاه کني لبخند ميزني

وقتي با کسي که عاشقشي هستي نميتوني هر چي تو دلت هست به زبون بياري....ولي وقتي با کسي که دوستش داري هستي ..اين کارو ميتوني بکني...

وقتي با کسي که عاشقشي هستي معمولا تو رفتارت راحت نيستي و خجالت ميکشي...ولي وقتي با کسي که دوستش داري هستي... تو خودت هستي و هر کاري دوست داري ميکني.

تو نميتوني به طور مستقيم تو چشماي اوني که عاشقشي نيگاه کني...ولي تو ميتوني هميشه با لبخند و مستقيم تو چشماي کسي که دوستش داري نيگاه کني

وقتي کسي که عاشقشي گريه ميکنه تو هم به همراه او اشک ميريزي...ولي وقتي کسي که دوستش داري گريه ميکنه تو فقط تسکينش ميدي...

احساس عاشق بودن از چشم شروع ميشه ....ولي دوست داشتن از گوش...ميدوني چه جوري؟؟

وقتي تو ميخواي کسي رو که دوست داشتي  ديگه  دوست نداشته باشي کافيه ديگه گوشات رو بگيري و به حرفاش گوش ندي و اهميتي ندي  و فراموشش کني

ولي وقتي ميخواي کسي رو که عاشقشي فراموش کني..چشمات رو ميبندي ولي عشق به صورت قطره اي اشک از چشمات مياد پايين...و مي ريزه روي قلبت و اون جا ميمونه .....تا ابد.....

       در خواب ناز بودم شبي ، ديدم كسي در مي زند ، در را گشودم روي او ، ديدم غم است در مي زند ،

          اي دوستان بي وفا از غم بياموزيد وفا ، غم با همه بي گانگي هر شب به من سر مي زند !

                     هرگز نمى گيرد كسى در قلب من جاى تورا

دلم برهنگی میخواهد زیر باران بوسه هایت

 اما اگر تو بمانی .....

           روزی را برایت خواهم ساخت که شبیه اش تاکنون نبوده .و شاید دیگر نخواهد بود.

           ما در آفتاب خواهیم راند.ما در باران خواهیم تاخت. و با درختان حرف خواهیم زد.

           و باد را پرستش خواهیم  نمود.

           اما اگر تو بروی من درک خواهم کرد.پس به قدر پرکردن دستانم برایم عشق بگذار.

اگر تو بروی, دور شوی, دور شوی ...

                    خوش بحال من .... چرا که مرا ،  با نام تو مي خوانند ! ... 

اگر تو بروی , که من میدانم باید بروی,

دیگر چیزی در دنیا برای اعتماد کردن باقی نخواهد ماند.

تنها اطاقی تهی, پر از فضای خالی!

مانند آن نگاه تهی که در چهره ات می بینم.

آیا اکنون که پشت می کنی, می توان به تو بگویم

که تا سلام بعدی ذره ذره خواهم مرد؟

اگر تو بروی, دور شوی, دور شوی ....

دلم براي بوسه هايت تنگ ميشود. آن وقت دلم به من ميخندد. ! ريشخند ميزند.!

باور كن كه التماست نميكنم. خواهش ميكنم!

         كاش باران بود و تو بودي و يك كوچه بي انتها. آن وقت به دنيا ميگفتم خداحافظ .

            شنو پندي ز من در زندگاني ...................... مشو پا بند اين دنياي فاني

            شنيدم قصد داري زن بگيري......................... گمان دارم که از جانت تو سيري

            رها هرگز مکن آزادي ات را .......................... مده از کف تو گنج شادي ات را

            زنان دست پرت را دوست دارند .....................به دست خالي ات کاري ندارند

            ز دستت گر بريزد گوهر شعر ....................... نمي آرند بهرت ذره اي مهر

            به روي عشقشان پا مي گذارند .................. تو را با غصه تنها مي گذارند

            خلاصه جان من از زن حذر کن .................... خيال و فکر زن از سر بدر کن

            منم مثل تو روزي شاد بودم ........................ شناگر در فضا چون باد بودم

            ولي از بخت بد تير نگاهي .......................... به اين ويرانه قلبم کرد راهي 

            همه شب بينمش پيوسته در خواب................. که مي پاشد به رويم عطر مهتاب

            خلاصه عشق او بر من اثر کرد ...................... مرا از راه دانايي به در کرد

            بسي شب ها که با من هم نفس بود ........... نه چون امروز، روحم در قفس بود

            هوا آرام و صحرا شاد و سرمست .................. دوان بوديم با او دست در دست

            به انگشتش بنفشه شانه مي کرد ................ دو چشمش کار صد پيمانه مي کرد

            پس از چندي گذشت از آشنايي .................. بزد بر سينه ام سنگ جدايي 

            جدايي را بنا کرد و خطا کرد ........................ مرا با درد هجران آشنا کرد.

         (البته هنوز دچار این خوشبختی نشدم.ولی بلاخره که میشم.) نمیشیم؟خدایی اولش ای خوبه .

         اما بعدش ....عجب دردي .عجب دردي .عجب درد. برو بريم كه دلم تنگه خدايي!